साहित्य जन्मियो

येस्तो आवाज आवयो

नौलो कलिलो आवाज

मेले भने अक साहित्य जन्मीयो

नया नबिन सृजना

अनी नौलो कृति

बद्लिदो संसार बद्लिदो इतिहास

गजल

Govinda Phuyel.

गजल

एउटा आस उठ्छ अनी अर्को सेलाउछ।
अमेरिका भन्नु मात्र साचै पेलाउछ।

एउटा सानो जागिर दिन दस ठाउँ कुदाएर।
मान्छेलाई मुसो जस्तो पारी खेलाउछ।

खाको मात्र बिस लाग्छ तर पनि यहाँ।
कुमान्छेको फेला परे के के झेलाउछ।

भुगोलमा भकोजती सबै थुप्रिदा नि।
मानिसको सबै नालिबेली केलाउछ।

भुलिएर पनि यहाँ केही गर्नु हुन्न।
जैल भित्र पनि सधैं चक्की बेलाउछ।

गोविन्द फुयाल, शिकागो

गजल

ब्याथै नयनहरुले आँसु बगाउँदैन
माया नलागी मनमा आँखै रसाउँदैन

खुलेर बोल आज केहीनमानी त्रास
मायालु डर्न सक्छ माया डराउँदैन

देउ तस्विर तिम्रो म साथ राखी राख्छु
एउटा रोजेर अर्को मनले सजाउँदैन

झुटो हुँदो रहेन जो बस्छ माया मनमा
सधैं उज्यालो छर्छ आत्मा जलाउँदैन

म बुझ्न आएँ तिम्रो कुरा गर्दीन कैले
जो गर्छ साँचो माया उस्ले सताउँदैन

सन्देश

बिपनामा फुलनू तिमी
सपनामा होइन
समर्पणमाँ भुल्नु तिमी
कल्पनामा होइन

सुनील राइ

मानिस

मानिसऊ जति बोल्छ
त्यति ऊ होइन
ऊ जति हो
त्यति ऊ बोल्दैन